O YAZI…

Çeyrek asır önce, Kıbrıslı gazetesinde köşe yazarlığı yaparken, Avrupa gazetesinin köşe yazarları ile şiddetli bir polemiğe girmiştim. Karşılıklı olarak birbirimize ağır hakaretlere varan yazılar yazıyorduk.

O yazılardan birinde, Türkiye’ye “işgalci”, Türk Ordusuna “işgal ordusu” diyen kişileri “Kiralık Beyin” olarak nitelendirmiş, ve elimde imkan olsa onlara ne yapmak istediğime dair bir yazı yazmıştım…

O günlerin psikolojisi ile yazılmış, bana yakışmayan ağır bir yazıydı o yazı…

Yıllar sonra yazdığım yazı dolayısı ile, bir kilo tatlı alarak Avrupa gazetesini ziyaret etmiş, başta Şener Levent olmak üzere gazete yazarlarına üzüntülerimi bildirmiştim…

Ne var ki belli bir kesim (ki içlerinde Şener Levent ve ekibine benden daha ağır hakaret eden sol çevreler de var), o yazıyı her platformda önüme çıkarıp; “Sen Kıbrıs Türklerine hakaret ettin. Bizleri hadım edecektin” gibi hezeyanlar kusuyorlar. Oysa o yazıyı kimler için yazdığım belli. Buna rağmen beni, Kıbrıs Türklerine hakaret etmiş birisi olarak göstermeye çalışıyorlar. Klasik bir “Kara Propaganda” taktiği uyguluyorlar yani.

Geçelim,
Şimdiki aklım olsa o yazıyı şöyle yazardım;
Elimde imkan olsa, her gün TV lerde, sosyal medyada, web sitelerinde Türkiye’ye “İşgalci”, Türk Ordusuna “işgal ordusu”, “Ayşe döktüğü kanda boğulacak” vs gibi sözlerle zehir kusan, sabah akşam KKTC ye hakaret eden kişileri; “Demokrasimizin gülleri” diye lanse eder, sarar sarmalardım.

Onlar için özel koruma kanunu çıkarır, dokunulmazlık verirdim mesela.

Memursa müdür, müdürse müsteşar yapar, en yüksek baremden emekli ederdim onları ki, ömür boyu KKTC ‘ye Ka-Ka-Te-Ce, Muz Cumhuriyeti, Banana Cumhuriyeti falan diyerek hakaret etmeye devam etsinler.

Bu devletin ayakta durması için her türlü fedakarlığı yapan Türkiye’ye, sınırlarımızı bekleyen Türk Ordusuna küfürler yağdıranları bir gerekçe ile maaşa bağlardım mesela…

Ve yine mesela siyasetçi ise, tanımadığı, hakaret ettiği inanmadığı devletin Meclisine Milletvekili yapardım onları. Hatta İktidara getirir, bakan, başbakan yapardım. Dün, “işgalci” dediği Türkiye ile protokoller imzalamasını, eksilen bütçemiz için para istemesini görmemezlikten gelir, asla, “bu ne perhiz bu ne lahana turşusu” demezdim.

Hatta inanmadığı bu devletin başına Cumhurbaşkanı yapardım onları. Seçildiklerinde, inanmadıkları bu devleti yaşatacaklarına dair Meclis kürsüsünde edecekleri yemine kesinlikle inanırdım…

Böylece harika bir demokrasimiz olduğunu dünya aleme ispat etmiş olurdum…